III Kongres Osób z Niepełnosprawnościami za nami

marcinl, 27 październik, 2017 - 10:19
Martyna Sergiel

III Kongres Osób z Niepełnosprawnościami był wyjątkowym wydarzeniem w skali ogólnopolskiej. Został on zorganizowany 25 października br., czyli dokładnie 5 lat od wprowadzenia w życie konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami. Celem Konwencji jest ochrona i zapewnienie pełnego i równego korzystania z praw człowieka oraz podstawowych wolności przez osoby z ograniczoną sprawnością na równi ze wszystkimi innymi obywatelami.

 

Prawa osób wykluczonych były zatem podstawowym wątkiem, do którego odnosili się uczestnicy w licznych dyskusjach. Kongres stwarzał więc niepowtarzalną okazję, by wypowiedzieć to, co Nas boli i zostać wysłuchanym.

 

Wskazywano na wagę nazywania problemów i definiowania ich, tak, by dzięki temu mogły one dotrzeć do innych ludzi, a przede wszystkim do tych, którzy mają przy tym realny wpływ na zmianę sytuacji społeczno-politycznej.

 

Po uroczystym przywitaniu gości i wszystkich zebranych miało miejsce wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich - Dr Adama Bodnara, który sprawował jednocześnie Honorowy Patronat nad Kongresem.

 

Rzecznik podkreślał między innymi znaczenie indywidualnego głosu osób z niepełnosprawnościami, który będzie słyszalny tylko wówczas, jeżeli osoby te odważą się przemówić we własnej sprawie. Wymienił on konkretne problemy, które są wskazywane przez środowisko i powinny zostać rozwiązane, aby podnieść jakość i poziom życia osób z niepełnosprawnościami. Była mowa o równości świadczeń dla opiekunów, o edukacji niepełnosprawnych dzieci i co w sytuacji, kiedy ona się kończy? O asystenturze osobistej, o prawach osób starszych dotkniętych chorobami i wreszcie, co jest tutaj kluczowe i dobrze, że wybrzmiało - o zniesieniu instytucji ubezwłasnowolnienia.

 

„Musimy stworzyć kompleksowy system wsparcia osób z niepełnosprawnościami, tak, aby mogły one same o sobie decydować” - mówił Rzecznik.

 

Ciekawym elementem Kongresu były odbywające się równolegle sesje tematyczne. Do wyboru był jeden z sześciu tematów, między innymi: równość szans i niedyskryminacja, orzecznictwo i system rentowy, niezależne życie, rynek pracy, czy wreszcie: dostępność.

 

Na zakończenie Kongresu prowadzący grup przedstawili wnioski, które powstały podczas dyskusji w poszczególnych zespołach.

 

Dla mnie osobiście Kongres był wyjątkowym przeżyciem, bo jak powiedziała Dr Monika Zima - Parjaszewska, prowadząca sesję plenarną: „niepełnosprawność rodzi się w interakcjach z innymi i stanowi problem dopiero wtedy, kiedy osoby te napotykają na bariery ze strony społeczeństwa”.

 

Reasumując: wydarzenie należało do bardzo udanych i uświadomiło mam nadzieję wielu z nas, że w sprawie dyskryminacji nie należy milczeć, ponieważ oznacza to ciche przyzwolenie na zastany stan rzeczy.

 

Zmiany same nie przyjdą - one rodzą się w działaniu. Kongres był przykładem początku takich zmian, apelem środowiska, którego głos został w końcu usłyszany.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 komentarzy

Dodaj nowy komentarz