Autor: Tomasz Wojczak
Drogie Czytelniczki i Drodzy Czytelnicy, kilka dni temu odwiedziłem Park Wilsona w Poznaniu – jedno z najstarszych tego typu miejsc publicznych w stolicy Wielkopolski, po to by zbadać zimą jego dostępność dla osób z niepełnosprawnościami.
Do Parku Wilsona można wejść korzystając z dwóch wejść od strony ulicy Głogowskiej, jednego wejścia od ulicy Berwińskiego, dwóch wejść od strony ulicy Matejki i jednego wejścia od ulicy Śniadeckich. Park Wilsona składa się z części francuskiej i angielskiej. W pierwszej z nich mieszczą się między innymi Palmiarnia Poznańska, która w chwili obecnej poddawana jest modernizacji i muszla koncertowa. W angielskiej części Parku Wilsona znajdują się dwa sztuczne stawy i alpinarium. Przy najważniejszym wejściu do Parku od strony ulicy Głogowskiej znajduje się pomnik Thomasa Woodrowa Wilsona – osoby, która przyczyniła się do odzyskania przez Polskę niepodległości po pierwszej wojnie światowej.
Warto dodać, że w obrębie Parku Wilsona znajduje się także schron przeciwlotniczy zbudowany w trakcie drugiej wojny światowej.
Park Wilsona otwarty jest przez cały rok. By wejść do niego głównym wejściem trzeba pokonać schody. Na szczęście tuż obok głównego wejścia znajdują się dwie bramy (od strony ulicy Głogowskiej i od strony ulicy Berwińskiego), które nie powinny być znaczącą barierą dla wózkowiczów. Osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich rekomenduje korzystanie z dwóch wejść od strony ulicy Matejki. Do Parku można dostać się również od strony ulicy Śniadeckich. Znajduje się tam duża brama, która najczęściej jest zamknięta i wąska furtka. Z tego co pamiętam, by dojść do tego wejścia trzeba zmierzyć się z nawierzchnią złożoną z tak zwanych kocich łbów. W trakcie mojej wizyty asfaltowe alejki Parku były znakomicie odśnieżone. Natomiast alejki o nawierzchni piaszczystej nie zostały odśnieżone i z tego powodu poruszenie się po nich było trudniejsze. Z tego powodu kłopotliwe było zobaczenie takich obiektów, jak na przykład rzeźba przedstawiająca Perseusza uwalniającego Andromedę. Na terenie Parku Wilsona działają nowe punkty gastronomiczne, które dostępne są dla wózkowiczów. Ich dostępność i ofertę postaram się szczegółowo opisać wiosną, po uprzednim skontaktowaniu się z ich pracownikami.
Park Wilsona to miejsce dostępne zimą dla osób z niepełnosprawnościami. Polecam je im na krótkie zimowe spacery. Okrążenie Parku asfaltowymi alejkami zajmuje około dwudziestu minut.
Park Wilsona to miejsce bardzo malownicze, w którym naprawdę można zakochać się zimą!
Tekst powstał na podstawie informacji pochodzących z autopsji, które zweryfikowano w oparciu o dane znalezione tutaj i tutaj.
Zdjęcie, pomnik przedstawiający Perseusza ratującego Andromedę i widoczna w oddali muszla koncertowa we francuskiej części Parku Wilsona.
Zdjęcie, widok z tarasu widokowego na zamarznięty i pokryty śniegiem staw w angielskiej części Parku Wilsona.
Zdjęcie, zamarznięty i pokryty śniegiem staw w Parku Wilsona.