Autor: Tomasz Wojczak
Drogie Czytelniczki i Drodzy Czytelnicy, kilka dni temu z bliską mi młodą osobą wybrałem się do kina na piątą część filmu animowanego Toy Story i chciałbym podzielić się z Wami refleksjami na temat tego, co zobaczyłem w trakcie pokazu.
Omawiana animowana historia została wyreżyserowana przez Andrew Stantona i Kenna Harrisa. Treść filmu stanowi kontynuację opowieści o losach Buzz’a, Chudego, Jessie i pozostałych zabawek, które tworzą z nimi zgraną paczkę przyjaciół. Tym razem ekipa zabawek mierzy się z wyjątkowym zadaniem, które polega na zaprzyjaźnieniu dwóch dziewczynek, które uwielbiają się bawić w “tradycyjny” sposób “zwykłymi” zabawkami. Piąta część Toy Story opowiada o świecie, w którym dzieci przestają bawić się “normalnymi” zabawkami, które porzucają na rzecz kontaktów nawiązywanych w świecie wirtualnym. Dzieci te wspólne zabawy zastępują grami i różnego rodzaju aktywnościami odbywającymi się w świecie on-line. Film opowiada historię walki “tradycyjnych” zabawek z urządzeniami internetowymi. Nie mogę Wam zdradzić jak skończy się ostatnia część Toy Story – jednak chciałbym poruszyć tutaj kwestię dotyczącą treści zawartych w tym filmie, które bardzo mnie poruszyły. W trakcie oglądania tego obrazu dostrzegłem, że kontakty nawiązywane przez dzieci w przestrzeni wirtualnej były odpersonalizowane, sztuczne i szybko stawały się źródłem wykluczenia dla bohaterki filmu, która nie nadążała z aktywnościami internetowymi za jej grupą rówieśniczą. Autorzy filmu pokazali też dzieci bawiące się “tradycyjnymi” zabawkami. Ich zabawy były o wiele bardziej autentyczne i oparte na szczerym kontakcie “twarzą w twarz”. Z tego względu piąta część Toy Story to film animowany, wobec którego trudno przejść obojętnie – obraz ten pobudza do refleksji na temat wpływu internetu na relacje nawiązywane przez dzieci – dlatego też zapoznanie się z tą opowieścią polecam nie tylko młodym widzom ale i wszystkim rodzicom i osobom, które opiekują się dziećmi.
Animowana historia opowiedziana przez twórców piątej części Toy Story pobudza do myślenia na temat negatywnego wpływu wirtualnej rzeczywistości na jakość relacji nawiązywanych przez dzieci. Z tego powodu zachęcam wszystkich do obejrzenia tego filmu!
Grafika wykorzystana w nagłówku została zaczerpnięta ze strony dostępnej tutaj.