Projekt na Dobry Początek dla opiekunów osób z niepełnosprawnościami

Logo projektu Dobry Początek

Opieka nad osobą z niepełnosprawnością to często poświęcenie siebie w stu procentach. Nierzadko taka decyzja wiąże się z rezygnacją z własnych potrzeb i planów.

Rodzic stoi przed bardzo trudną sytuacją i życiem pełnym wyzwań.

Ta liczna grupa społeczna nie potrzebuje jednak podziwu i oklasków, a poczucia bezpieczeństwa i wsparcia. Zwrócenia uwagi na zaistniałe okoliczności oraz informacji na temat możliwych programów, których (o ile w przypadku osób niepełnosprawnych jest wiele), o tyle nie ma ich prawie wcale, jeżeli chodzi o grono opiekunów.

Rzeczywistość tę dobrze diagnozuje projekt „Dobry początek. Samopomoc i samorzecznictwo opiekunów osób z niepełnosprawnością” realizowany przez Stowarzyszenie Na Tak. O czym mowa?

Projekt jest propozycją wsparcia i próbą zainteresowania opinii publicznej problemami środowiska rodziców osób z niepełnosprawnościami. Przestrzenią, w której mogą oni się poznawać i stawać samorzecznikami swoich praw, problemów i rozwiązań, także na pomoc psychologiczną oraz psychiatryczną ze strony profesjonalistów.

– Na terenie powiatu poznańskiego żyje ponad 54 tysiące osób z niepełnosprawnościami (Powiatowy Rejestr Osób Niepełnosprawnych według stanu na dzień 31.12.2019), przy czym dzieci do 16 roku życia to 3323 osoby– można przeczytać na stronie poświęconej projektowi w mediach społecznościowych.

Ta grupa społeczna jest zatem bardzo duża tak samo, jak jej potrzeby. Nie należy ich pomijać. Z tego względu właśnie inicjatywa stworzenia programu, który nakierowuje działania na „wymagania” rodziców. Problem ten jest stary jak świat z tym, że niewiele mamy propozycji służących jego zniwelowaniu, nie wspominając nawet o całkowitym uporaniu się z nim.

– Niepełnosprawność intelektualna dziecka często wpływa negatywnie na poziom zadowolenia z życia rodziców czy opiekunów. Może to wynikać z tego, że rodzice lub opiekunowie dzieci z niepełnosprawnościami często, w kontakcie z instytucjami, spotykają się z różnymi oddziaływaniami nakierowanymi na dziecko, ale z pominięciem całościowego wsparcia psychicznego oferowanego rodzicom/opiekunom.

– Może to powodować niedoinformowanie, przeciążenie opieką, frustrację i w efekcie trudności natury psychicznej. Tymczasem psychoedukacja i wsparcie emocjonalne, jest szczególnie ważne ze względu na często towarzyszące im poczucie bezradności czy dezorientacji. Badania pokazują, że wsparcie w tym obszarze wpływa na skuteczniejsze radzenie sobie z problemami wynikającymi z niepełnosprawności dziecka i korzystnie oddziałuje na poczucie jakości życia rodziców/opiekunów – pisze Agnieszka Maciejewska, specjalista do spraw komunikacji projektu.

W ramach programu powstał niedawno film edukacyjny, służący promocji i skierowaniu zainteresowania na ten bardzo istotny i bagatelizowany niekiedy problem. Wypowiadają się w nim opiekunowie osób z niepełnosprawnościami, jak również psychologowie i eksperci od dawna zajmujący się świadczeniem pomocy na rzecz tego środowiska. Podkreślają oni wartość takiego rodzaju działań.

Wiemy zatem, jak ważne to zagadnienie, a teraz parę słów na temat tego, co już udało się zrealizować inicjatorom i pomysłodawcom projektu.

-Rodzice osób z niepełnosprawnościami potrzebują przestrzeni, by wymieniać się doświadczeniami i promować pomoc wzajemną. Projekt stawia na działania samopomocowe, samodzielność, samostanowienie, przekazywanie doświadczeń. Zapewnia również kontakt ze specjalistami z różnych dziedzin – psychologami, pedagogami czy prawnikami. W jego ramach zorganizowano na przykład zajęcia ruchowe dla rodziców w parku Cytadela, odbywały się rozmowy o seksualności czy dobrej diecie. Pomysłodawcy projektu powiedzieli „nie” biernym postawom, które bardzo źle wpływają na jakość życia osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin. Opiekunowie potrzebują wsparcia w organizacji samopomocy i samorzecznictwa oraz w zdobywaniu wiedzy, narzędzi i poczucia sprawstwa – podsumowuje Agnieszka Maciejewska.

Wiele udało się już zrobić, jednak projekt wciąż trwa, trzymajmy kciuki za powodzenie przedsięwzięcia! Wszystkie działania finansowane są przez Islandię, Lichtenstein i Norwegię z Funduszy EOG w ramach Programu Aktywni Obywatele – Fundusz Regionalny.

Załączamy link do filmu, który opowiada o projekcie. Przygotowywana jest też publikacja i broszura informacyjna. Link do filmu dostępny jest tutaj.

Dodaj komentarz