Autor: Martyna Sergiel
Nie wszystkie zmagania człowieka widać gołym okiem. Kryzys psychiczny, chroniczny stres, osamotnienie czy wyczerpanie na tle zawodowym nierzadko są niewidoczne dla otaczającego nas społeczeństwa.
O rozmowie, byciu obecnym dla drugiego i opcjach uzyskania pomocy opowiadała ogólnopolska kampania społeczna „Nie widać. A jednak jest” Stowarzyszenia Edukacji Zdrowotnej Verkadia.
Nie każda rana jest dostrzegalna. Nie każdy uśmiech oznacza, że wszystko jest dobrze. Załamanie psychiczne, depresja, wypalenie, osamotnienie czy niekończący się stres nierzadko pozostają niewidzialne dla otoczenia, choć każdego dnia wpływają na życie osób, które muszą się z nimi konfrontować.
Kampania „Nie widać. A jednak jest” odbyła się w dniach 13-26 lipca 2026 roku. Jej zadaniem było nie tylko przekazywanie wiedzy, ale przede wszystkim stworzenie przestrzeni do dyskusji o tym, na co często zostaje spuszczona zasłona milczenia.
Jednym z ważnych przesłanek kampanii było uświadomienie, że zdrowie psychiczne jest równie ważne jak zdrowie naszego ciała i stanowi istotną część dobrostanu człowieka. Zmagania emocjonalne mogą dotknąć każdego z nas, bez względu na wiek, status społeczny czy okoliczności życiowe i dotychczasowe doświadczenia.
Przesłanie kampanii miało mówić wprost: czasem jedno pytanie „Jak się czujesz?”, chwila uważności lub zwykła obecność drugiego człowieka mogą mieć większe znaczenie, niż myślimy.
O zdrowiu psychicznym można porozumiewać się językiem specjalistów, statystyk i diagnoz. Można jednak mówić o nim również za pośrednictwem codziennych doświadczeń osób, które mierzą się z kryzysem, szukają pomocy lub chcą wesprzeć kogoś bliskiego.
Dlatego ważną częścią kampanii były zarówno materiały tworzone z udziałem specjalistów, jak i osobiste historie osób, które zdecydowały się opowiedzieć o swoich doświadczeniach związanych z kryzysem psychicznym, depresją, procesem zdrowienia czy codziennymi wyzwaniami.
Ich spojrzenie na świat pozwoliło pojąć zdrowie psychiczne z perspektywy człowieka, jego emocji, relacji, codzienności i indywidualnej historii. Z kolei wiedza ekspertów pomagała porządkować to, co już jasne, tłumaczyć zagadnienia związane ze zdrowiem psychicznym oraz wskazywać, kiedy i gdzie warto szukać profesjonalnego wsparcia.
Połączenie tych perspektyw było jednym z filarów kampanii. Pokazywało, że wiedza ekspercka i osobiste doświadczenie mogą się uzupełniać, a w ten sposób powstaje przekaz jednocześnie merytoryczny i bliski codzienności.
W ramach kampanii przygotowano cykl materiałów edukacyjnych dotyczących zdrowia psychicznego na różnych etapach życia i w różnych okolicznościach.
Jednym z poruszanych tematów była depresja u seniorów. Zwracano uwagę, że smutek, wycofanie, brak energii czy mniejsza aktywność nie powinny być automatycznie przypisywane procesowi starzenia się. Stan emocjonalny osób starszych może mieć duży wpływ na ich aktywność, samodzielność i zaangażowanie w terapię.
Następnym zagadnieniem, którego absolutnie nie można pominąć było wypalenie zawodowe. Kampania zwróciła uwagę, że długotrwałe zmęczenie, utrata motywacji czy poczucie przeciążenia nie mogą być ignorowane. Wskazano na znaczenie odpoczynku, rozmowy i poszukiwania wsparcia, zanim trudności nas przerosną.
Poruszono również kwestie samooceny, relacji z własnym ciałem oraz presji „piękna”. Przekaz kampanii miał za cel podkreślić, że troska o siebie nie musi wynikać z krytyki czy poczucia niedopasowania. Może być wyrazem uważności, akceptacji i szacunku dla własnych potrzeb.
Treści edukacyjne nie ograniczały się więc do wymieniania problemów. Ich celem było również wskazywanie możliwych dróg dbania o dobrostan psychiczny oraz przypominanie o możliwości korzystania z profesjonalnej pomocy.
Sama świadomość problemu to dopiero początek. Równie ważne jest wiedzieć, gdzie można znaleźć wsparcie.
Dlatego jednym z elementów kampanii było przybliżanie działalności organizacji i inicjatyw, które na co dzień wspierają osoby doświadczające kryzysów psychicznych i trudnych sytuacji życiowych.
W ramach kampanii przedstawiono między innymi działalność Fundacji „Jak się czujesz?”, Fundacji Tu i Tam, Fundacji eFkropka oraz Stowarzyszenia Widzących Więcej.
Fundacje te podejmują różnorodne działania na rzecz zdrowia psychicznego i osób potrzebujących pomocy. Kampania przypominała również, gdzie można szukać profesjonalnego wsparcia psychologicznego i psychiatrycznego.
Kampania była możliwa dzięki zaangażowaniu osób i środowisk, które wniosły do niej różne doświadczenia i kompetencje.
W działania włączyli się specjaliści zdrowia psychicznego, osoby dzielące się własnymi doświadczeniami oraz organizacje pozarządowe.
Każda z tych grup wniosła do projektu swoją własną perspektywę. Eksperci pomagali zadbać o merytoryczny wymiar przekazu, osoby z własnym doświadczeniem nadawały mu ludzkie oblicze, a organizacje społeczne pokazywały, gdzie jeszcze można szukać pomocnej dłoni.
To połączenie różnych perspektyw pozwoliło stworzyć przedsięwzięcie, w którym wiedza spotkała się z doświadczeniem, a edukacja z rzeczywistą debatą społeczną.
Jednym z elementów były konkursy, w których odbiorcy mogli odpowiedzieć na pytania związane z poruszanymi tematami.
Uczestnicy dzielili się między innymi swoimi sposobami dbania o dobrostan psychiczny oraz wskazywali, które treści szczególnie do nich trafiły.
Takie działania pokazały, że media społecznościowe mogą być nie tylko miejscem przekazywania informacji, ale również przestrzenią do dialogu i wymiany.
Kampania była prowadzona równolegle na Facebooku, Instagramie i TikToku. Pozwoliło to wykorzystywać różne formy komunikacji i docierać do różnych grup społecznych. Materiały dotarły do tysięcy osób, w tym także do ludzi, którzy wcześniej nie obserwowali działalności stowarzyszenia.
Dzięki temu rozmowa o zdrowiu psychicznym mogła wyjść poza grono osób już zainteresowanych tematyką zdrowia i dotrzeć również do nowych odbiorców.
„Nie widać. A jednak jest” była pierwszą ogólnopolską inicjatywą Stowarzyszenia Edukacji Zdrowotnej Verkadia. Powstała 75 dni po rozpoczęciu działalności organizacji.
Sam czas realizacji nie jest jednak najważniejszą częścią składową tej historii. Istotniejsze jest to, że już na początku działalności udało się stworzyć przestrzeń do rozmowy o zdrowiu psychicznym, opartą na wiedzy, doświadczeniu i współpracy różnych grup.
Kampania pokazała także, iż wartościowe działania społeczne nie muszą powstawać w pojedynkę. Współpraca pozwala wymieniać się kompetencjami, doświadczeniem i możliwościami, a dzięki temu docierać z ważnym przekazem do szerszego grona ludzi.
Zdrowie psychiczne pozostaje jednym z ważnych wyzwań współczesnego zdrowia publicznego. Potrzebne są działania, które pomagają zwiększać wiedzę, niwelować stereotypy, zmniejszać stygmatyzację i przypominać, że proszenie o pomoc jest naturalnym elementem dbania o swój organizm.Bo nie wszystko, co ma znaczenie, jest widoczne na pierwszy rzut oka.
Czasem właśnie to, czego nie widać, najbardziej potrzebuje naszej troski.
Opracowano na podstawie: https://publicystyka.ngo.pl/nie-widac-a-jednak-jest-jak-rozmawiac-o-zdrowiu-psychicznym-by-naprawde-zostac-uslyszanym.